1 procent
zobacz >>>





Publikacje ONZ

Konwencja Nr 140 dotycząca płatnego urlopu szkoleniowego

Dz.U.79.16.100

KONWENCJA Nr 140

dotycząca płatnego urlopu szkoleniowego,

przyjęta w Genewie dnia 24 czerwca 1974 r.

(Dz. U. z dnia 23 lipca 1979 r.)

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 24 czerwca 1974 roku została przyjęta w Genewie na pięćdziesiątej dziewiątej sesji Konferencji Ogólnej Międzynarodowej Organizacji Pracy Konwencja Nr 140 dotycząca płatnego urlopu szkoleniowego.

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją Rada Państwa uznała ją i uznaje za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadcza, że wymieniona konwencja jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie dnia 8 marca 1979 r.

(Tekst konwencji jest zamieszczony w załączniku do niniejszego numeru.)

ZAŁĄCZNIK

KONWENCJA Nr 140

dotycząca płatnego urlopu szkoleniowego,

przyjęta w Genewie dnia 24 czerwca 1974 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną  Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam dnia 5 czerwca 1974 roku na swej pięćdziesiątej dziewiątej sesji;

biorąc pod uwagę, że artykuł 26 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka stwierdza, iż każdy ma prawo do nauki;

biorąc poza tym pod uwagę postanowienia zawarte w istniejących międzynarodowych zaleceniach w sprawie pracy, dotyczących szkolenia zawodowego i ochrony przedstawicieli pracowników, a odnoszące się do czasowego  zwolnienia pracowników z pracy lub przyznania im wolnego czasu umożliwiającego im uczestniczenie w programach kształcenia lub szkolenia;

uznając, że potrzeba stałego kształcenia i szkolenia odpowiadającego rozwojowi nauki i techniki oraz przemianom stosunków gospodarczych i społecznych wymaga podjęcia odpowiednich środków w zakresie urlopu dla celów kształcenia i szkolenia, aby móc sprostać nowym dążeniom, potrzebom i celom o charakterze społecznym, gospodarczym, technologicznym i kulturalnym;

uznając, że płatny urlop szkoleniowy powinien być uważany za jeden ze środków umożliwiających sprostanie rzeczywistym potrzebom każdego pracownika we współczesnym społeczeństwie;

uznając, że płatny urlop szkoleniowy powinien być ujmowany w powiązaniu z polityką stałego kształcenia i szkolenia, tak aby jego realizacja przebiegała w sposób progresywny i skuteczny;

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące  płatnego urlopu szkoleniowego, która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji;

postanowiwszy, że wnioski te ujęte zostaną w formę międzynarodowej konwencji;

przyjmuje dnia dwudziestego czwartego czerwca 1974 roku niniejszą Konwencję, która otrzyma nazwę Konwencji o płatnym urlopie szkoleniowym, 1974:

Artykuł 1

W niniejszej konwencji określenie "płatny urlop szkoleniowy" oznacza urlop przyznany pracownikowi dla celów szkoleniowych na ustalony okres podczas godzin pracy, z zapewnieniem odpowiednich świadczeń finansowych.

Artykuł 2

Każdy Członek opracuje i będzie stosował politykę zmierzającą do popierania, za pomocą metod przystosowanych do warunków i zwyczajów krajowych, a w razie potrzeby etapami udzielania płatnego urlopu szkoleniowego w celu:

a)  szkolenia obejmującego wszystkie szczeble;

b) kształcenia ogólnego, społecznego lub obywatelskiego;

c)  kształcenia po linii związków zawodowych.

Artykuł 3

Polityka wspomniana w poprzednim artykule będzie  miała na celu przyczynianie się, w miarę potrzeby, różnymi sposobami do:

a)  zdobywania, udoskonalania i przystosowywania kwalifikacji niezbędnych do wykonywania zawodu lub zajęcia i do podnoszenia poziomu pracy i jej bezpieczeństwa, uwzględniając rozwój nauki i techniki oraz  przemiany gospodarcze i strukturalne;

b) fachowego i aktywnego uczestniczenia  pracowników i ich przedstawicieli w życiu przedsiębiorstwa i kolektywu;

c)  awansowania pracowników w zakresie spraw osobistych, społecznych i kulturalnych;

d) ogólnie biorąc, do popierania odpowiedniego, stałego kształcenia i szkolenia, pomagając pracownikom w  przystosowaniu się do współczesnych wymagań.

Artykuł 4

Polityka ta uwzględni stadium rozwoju i specyficzne potrzeby danego kraju oraz różnych dziedzin działalności i będzie skoordynowana z ogólną polityką odnośnie do zatrudnienia, kształcenia, szkolenia oraz czasu trwania pracy i weźmie pod uwagę w odpowiednich  przypadkach zmiany sezonowe czasu trwania pracy lub jej zakresu.

Artykuł 5

Przyznanie płatnego urlopu szkoleniowego będzie określone przez ustawodawstwo krajowe, układy zbiorowe, orzeczenia arbitrażowe lub w każdy inny sposób zgodny z praktyką krajową.

Artykuł 6

Władze publiczne, organizacje pracodawców i pracowników, instytucje lub organy kierujące kształceniem i szkoleniem połączą swe wysiłki w sposób dostosowany do krajowych warunków i praktyki w celu wypracowania i zastosowania polityki zmierzającej do popierania płatnego urlopu szkoleniowego.

Artykuł 7

Przyznawanie środków finansowych na płatny urlop szkoleniowy będzie zapewnione w sposób regularny, odpowiedni i zgodny z praktyką krajową.

Artykuł 8

Nie będzie się odmawiać płatnego urlopu szkoleniowego pracownikom ze względu na rasę, kolor skóry, płeć, religię, przekonania polityczne, pochodzenie narodowe lub pochodzenie społeczne.

Artykuł 9

W razie potrzeby będą przyjęte specjalne postanowienia dotyczące płatnego urlopu szkoleniowego:

a)  jeżeli poszczególne kategorie pracowników mają trudności z wykorzystaniem ogólnych udogodnień, np. pracownicy małych przedsiębiorstw, pracownicy rolni lub inni przebywający w odległych miejscowościach, pracownicy zmianowi lub pracownicy mający obowiązki rodzinne;

b) jeżeli poszczególne rodzaje przedsiębiorstw, np. małe przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstwa sezonowe, miałyby trudności w realizacji ogólnych udogodnień, zakładając, że pracownicy zatrudni w tych przedsiębiorstwach nie byliby pozbawieni korzyści wynikających z płatnego urlopu szkoleniowego.

Artykuł 10

Warunki, jakie mają spełnić pracownicy, aby móc korzystać z płatnego urlopu szkoleniowego, mogą być zróżnicowane, w zależności od tego, czy urlop jest udzielony w celu:

a)  szkolenia obejmującego wszystkie szczeble;

b) kształcenia ogólnego, społecznego lub obywatelskiego;

c)  kształcenia po linii związków zawodowych.

Artykuł 11

Okres płatnego urlopu szkoleniowego będzie wliczony do okresu efektywnej pracy stanowiącej podstawę do przyznania prawa do świadczeń socjalnych i innych uprawnień wynikających ze stosunku pracy stosownie do ustawodawstwa krajowego, układów zbiorowych, orzeczeń arbitrażowych lub wszelkich innych metod zgodnych z praktyką krajową.

Artykuł 12

Dyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy zostanie poinformowany o formalnych ratyfikacjach niniejszej konwencji w celu ich zarejestrowania.

Artykuł 13

1. Niniejsza konwencja będzie obowiązywała tylko tych Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy, których ratyfikacje zostaną zarejestrowane przez Dyrektora Generalnego.

2. Wejdzie ona w życie po upływie dwunastu miesięcy od daty zarejestrowania przez Dyrektora Generalnego ratyfikacji niniejszej konwencji przez dwóch Członków.

3. Następnie niniejsza konwencja wejdzie w życie w stosunku do każdego Członka po upływie dwunastu miesięcy od daty zarejestrowania jego ratyfikacji.

Artykuł 14

1. Każdy Członek, który ratyfikował niniejszą konwencję, może po upływie dziesięciu lat od daty początkowego wejścia jej w życie, wypowiedzieć konwencję aktem przekazanym Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy i przez niego zarejestrowanym. Wypowiedzenie to nabierze mocy po upływie roku od daty jego zarejestrowania.

2. Każdy Członek, który ratyfikował niniejszą konwencję i który w ciągu jednego roku po upływie dziesięcioletniego okresu, wymienionego w poprzednim ustępie, nie skorzysta z możliwości wypowiedzenia przewidzianego w niniejszym artykule, będzie związany konwencją na nowy okres dziesięciu lat i następnie będzie mógł wypowiedzieć konwencję po upływie każdego dziesięcioletniego okresu, z zachowaniem warunków przewidzianych w niniejszym artykule.

Artykuł 15

1. Dyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy zawiadomi wszystkich Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy o zarejestrowaniu wszystkich ratyfikacji i aktów wypowiedzenia, o których został poinformowany przez Członków Organizacji.

2. Zawiadamiając Członków Organizacji o zarejestrowaniu drugiej zgłoszonej mu ratyfikacji, Dyrektor Generalny zwróci uwagę Członków Organizacji na datę wejścia w życie niniejszej konwencji.

Artykuł 16

Dyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy udzieli Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, w celu zarejestrowania zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych, wyczerpujących informacji o wszystkich ratyfikacjach i aktach wypowiedzenia, jakie zarejestrował zgodnie z postanowieniami poprzednich artykułów.

Artykuł 17

Rada Administracyjna Międzynarodowego Biura Pracy, w każdym przypadku, gdy uzna to za potrzebne, przedstawi Konferencji Ogólnej sprawozdanie o stosowaniu niniejszej konwencji i rozpatrzy, czy należy wpisać na porządek dzienny Konferencji sprawę całkowitej lub częściowej rewizji tej konwencji.

Artykuł 18

1. W razie przyjęcia przez Konferencję nowej konwencji, wprowadzającej całkowitą lub częściową rewizję niniejszej konwencji, i jeśli nowa konwencja nie stanowi inaczej:

a)  ratyfikacja przez Członka nowej konwencji, wprowadzającej rewizję, spowoduje z mocy samego prawa, bez względu na postanowienia artykułu 14, natychmiastowe wypowiedzenie niniejszej konwencji z zastrzeżeniem, że nowa konwencja wprowadzająca rewizję wejdzie w życie;

b) począwszy od daty wejścia w życie nowej konwencji, wprowadzającej rewizję, niniejsza konwencja przestanie by otwarta do ratyfikacji przez Członków.

2. Niniejsza konwencja pozostanie w każdym razie w mocy, w swej formie i treści, dla tych Członków, którzy ją ratyfikowali, a nie ratyfikowali konwencji wprowadzającej rewizję.

Artykuł 19

Teksty angielski i francuski niniejszej konwencji są jednakowo autentyczne.

Powyższy tekst jest autentycznym tekstem konwencji przyjętej należycie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy na jej pięćdziesiątej dziewiątej sesji, która odbyła się w Genewie i została ogłoszona za zamkniętą w dniu 25 czerwca 1974 roku.

Na dowód czego w dniu dwudziestego szóstego czerwca 1974 roku złożyli swe podpisy: (pominięto).

 

 

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 31.07.2018r.
Stronę odwiedzono 16213164, aktualnie przegląda ją 7 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON