1 procent
zobacz >>>





Publikacje ONZ

MIĘDZYNARODOWY PAKT PRAW GOSPODARCZYCH, SPOŁECZNYCH I KULTURALNYCH

 

otwarty do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z dnia 29 grudnia 1977 r.)


W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

 

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

 

W dniu 19 grudnia 1966 roku został otwarty do podpisu w Nowym Jorku Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych. Po zaznajomieniu się z powyższym Paktem Rada Państwa uznała go i uznaje za słuszny zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nim zawartych; oświadcza, że wymieniony Pakt jest przyjęty, ratyfikowany i potwierdzony, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywany. Na dowód czego wydany został Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Dano w Warszawie dnia 3 marca 1977 roku. (Tekst Paktu jest zamieszczony w załączniku do niniejszego numeru.)

 

ZAŁĄCZNIK

 

Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kultu- ralnych Państwa Strony niniejszego Paktu,

 

  zważywszy, że zgodnie z zasadami ogłoszonymi w Karcie Narodów Zjednoczonych uznanie przyrodzonej godności oraz równych i nie- zbywalnych praw wszystkich członków wspólnoty ludzkiej stanowi podstawę wolności, sprawiedliwości i pokoju na świecie, uznając, że prawa te wynikają z przyrodzonej godności człowieka, uznając, że zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka ide- ał wolnej istoty ludzkiej wyzwolonej od lęku i niedostatku może być osiągnięty tylko wówczas, kiedy zostaną stworzone warunki zapew- niające  każdemu  korzystanie  z  praw  gospodarczych,  społecznych i kulturalnych oraz z praw obywatelskich i politycznych,  zważywszy wynikający z Karty Narodów Zjednoczonych obowiązek Państw popierania powszechnego poszanowania i przestrzegania praw i wolności człowieka, biorąc pod uwagę, że jednostka ludzka, mająca obowiązki w stosunku do innych jednostek i w stosunku do społeczności, do której należy, powinna dążyć do popierania i przestrzegania praw uznanych w ni- niejszym Pakcie, Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych zgodziły się na następujące artykuły:

 

CZĘŚĆ I

 

Artykuł 1

 

1.      Wszystkie narody mają prawo do samostanowienia. Z mocy tego prawa swobodnie określają one swój status polityczny i swobodnie zapewniają swój rozwój gospodarczy, społeczny i kulturalny.

 

2.      Wszystkie narody mogą swobodnie rozporządzać dla swoich celów swy- mi bogactwami i zasobami naturalnymi bez uszczerbku dla jakichkolwiek zobowiązań wynikających z międzynarodowej współpracy gospodarczej, opartej na zasadzie wzajemnych korzyści, oraz z prawa międzynarodowe- go. W żadnym przypadku nie można pozbawiać narodu jego własnych środków egzystencji.

 

3.      3. Państwa Strony niniejszego Paktu, włącznie z Państwami odpowiedzial- nymi za administrację terytoriów niesamodzielnych i terytoriów powierni- czych, będą popierały realizację prawa do samostanowienia i będą szano- wały to prawo zgodnie z postanowieniami Karty Narodów Zjednoczonych.

 

CZĘŚĆ II

 

Artykuł 2

 

1.      Każde z Państw Stron niniejszego Paktu zobowiązuje się podjąć odpo- wiednie kroki indywidualnie i w ramach pomocy i współpracy między- narodowej, w szczególności w dziedzinie gospodarki i techniki, wykorzy- stując maksymalnie dostępne mu środki, w celu stopniowego osiągnięcia pełnej realizacji praw uznanych w niniejszym Pakcie wszelkimi odpo- wiednimi sposobami, włączając w to w szczególności podjęcie kroków ustawodawczych.

 

2.      Państwa Strony niniejszego Paktu zobowiązują się zagwarantować wyko- nywanie praw wymienionych w niniejszym Pakcie bez żadnej dyskrymina- cji ze względu na rasę, kolor skóry, płeć, język, religię, poglądy polityczne lub inne, pochodzenie narodowe lub społeczne, sytuację majątkową, uro- dzenie lub jakiekolwiek inne okoliczności.

 

3.      Kraje rozwijające się mogą określić, uwzględniając w należyty sposób pra- wa człowieka oraz własną gospodarkę narodową, w jakim stopniu zagwa- rantują prawa gospodarcze, uznane w niniejszym Pakcie, osobom nie ma- jącym ich obywatelstwa.

 

Artykuł 3

 

Państwa Strony niniejszego Paktu zobowiązują się zapewnić mężczyznom i kobietom równe prawo do korzystania z wszystkich praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych wymienionych w niniejszym Pakcie.

 

Artykuł 4

Państwa Strony niniejszego Paktu uznają, że korzystanie z tych praw, zapewnione przez Państwo zgodnie z niniejszym Paktem, może być poddane przez Państwo tylko takim ograniczeniom, jakie przewiduje ustawa, i tylko w stopniu, w jakim jest to zgodne z istotą tych praw, oraz wyłącznie w celu popierania powszechnego dobrobytu w społeczeństwie demokratycznym.

 

Artykuł 5

 

1.      Żadne z postanowień niniejszego Paktu nie może być interpretowane jako przyznanie jakiemukolwiek Państwu, grupie lub osobie jakiegokol- wiek prawa do podjęcia czynności lub dokonania aktu mającego na celu zniweczenie praw lub wolności uznanych w niniejszym Pakcie albo ich ograniczenie w szerszym stopniu, niż przewiduje to niniejszy Pakt.

 

2.      Żadne z podstawowych praw człowieka uznanych lub istniejących w ja- kimkolwiek kraju na podstawie ustaw, konwencji, zarządzeń lub zwyczaju nie może być ograniczone ani zawieszone pod pretekstem, że niniejszy Pakt nie uznaje takich praw lub że uznaje je w węższym zakresie.

 

CZĘŚĆ III

 

Artykuł 6

 

1.      Państwa Strony niniejszego Paktu uznają prawo do pracy, które obejmu- je prawo każdego człowieka do uzyskania możliwości utrzymania się po- przez pracę swobodnie wybraną lub przyjętą, oraz podejmą odpowiednie kroki w celu zapewnienia tego prawa.

 

2.      Kroki, jakie Państwa Strony niniejszego Paktu powinny podjąć w celu osią- gnięcia pełnej realizacji tego prawa, będą obejmowały programy tech- nicznego i zawodowego poradnictwa i szkolenia, politykę i metody zmie- rzające do stałego rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego oraz do pełnego, produktywnego zatrudnienia na warunkach zapew- niających jednostce korzystanie z podstawowych wolności politycznych i gospodarczych.

 

Artykuł 7


 

Państwa   Strony   niniejszego   Paktu   uznają   prawo   każdego   do   korzy- stania   ze   sprawiedliwych   i   korzystnych   warunków   pracy,   obejmujących w szczególności:

(a) wynagrodzenie zapewniające wszystkim pracującym jako minimum:

i) godziwy zarobek i równe wynagrodzenie za pracę o równej wartości bez jakiejkolwiek różnicy; w szczególności należy zagwarantowa kobietom warunki pracy nie gorsze od tych, z jakich korzystają mężczyźni, oraz równą płacę za równą pracę;

ii) zadowalające warunki życia dla nich samych i ich rodzin zgodnie z postanowieniami niniejszego Paktu;

(b) warunki pracy odpowiadające wymaganiom bezpieczeństwa i higieny;

(c) równe dla wszystkich możliwości awansu w pracy na odpowiednio wyższe stanowisko w oparciu jedynie o kryteria stażu pracy i kwalifikacji;

(d) wypoczynek, wolny czas i rozsądne ograniczenie czasu pracy, okresowe płatne urlopy oraz wynagrodzenie za dni świąteczne.

 

Artykuł 8

 

1.      Państwa Strony niniejszego Paktu zobowiązują się zapewnić:

(a) prawo każdego do tworzenia i przystępowania do związków zawodowych według własnego wyboru, w celu popierania i ochrony swych interesów gospodarczych i społecznych, jedynie pod warunkiem przestrzegania przepisów statutowych danej organizacji; korzystanie z tego prawa  nie  może  podlegać  innym  ograniczeniom  niż  przewidziane w ustawie i konieczne w demokratycznym społeczeństwie w interesie bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego albo dla ochrony praw i wolności innych osób;

(b) prawo związków zawodowych do zakładania krajowych federacji lub konfederacji oraz prawa tychże do tworzenia międzynarodowych organizacji związkowych lub do przystępowania do nich;

(c) prawo  związków  zawodowych  do  swobodnego  wykonywania  swej działalności, bez ograniczeń innych, niż przewidziane w ustawie i konieczne w demokratycznym społeczeństwie w interesie bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego albo dla ochrony praw i wolności innych osób;

(d) prawo do strajku pod warunkiem, że będzie ono wykonywane zgodnie z ustawodawstwem danego kraju.

 

2.      Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody w nałożeniu ograniczeń zgod- nych z ustawą na wykonywanie tych praw przez członków sił zbrojnych, policji lub administracji państwowej.

 

3.      Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie uprawnia Państw Stron Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy z 1948 r. dotyczącej wol- ności związkowej i ochrony praw związkowych do podejmowania kroków ustawodawczych lub stosowania prawa w sposób, który naruszałby gwa- rancje przewidziane w tej Konwencji.

 

Artykuł 9

 

Państwa Strony niniejszego Paktu uznają prawo każdego do zabezpieczenia społecznego, włączając w to ubezpieczenia społeczne.

 

Artykuł 10

 

Państwa Strony niniejszego Paktu uznają, że:

 

1.      Należy udzielić jak najszerszej ochrony i pomocy rodzinie jako naturalnej i podstawowej komórce społeczeństwa, w szczególności przy jej zakłada- niu i w okresie trwania odpowiedzialności rodziny za opiekę i wychowanie dzieci pozostających na jej utrzymaniu. Związek małżeński powinien być zawierany przy swobodnie wyrażonej zgodzie przyszłych małżonków.

 

2.      Szczególną opieką należy otoczyć matki w rozsądnym okresie przed i po urodzeniu dziecka. W tym czasie pracujące matki powinny otrzymywać płatny urlop lub urlop z zapewnieniem odpowiednich świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego.

 

3.      Należy  podjąć  specjalne  kroki  w  celu  zapewnienia  ochrony  i  pomocy wszystkim dzieciom i młodzieży bez jakiejkolwiek dyskryminacji ze wzglę- du na pochodzenie lub inne przyczyny. Należy chronić dzieci i młodzież przed wyzyskiem ekonomicznym i społecznym. Zatrudnianie ich przy pracy szkodliwej dla ich moralności lub zdrowia bądź niebezpiecznej dla życia lub mogącej przeszkodzić w ich normalnym rozwoju powinno być ustawowo karalne. Państwa powinny również ustalić granicę wieku, po- niżej której płatne zatrudnianie dzieci powinno być ustawowo zakazane i karalne.

 

Artykuł 11

 

1.      Państwa Strony niniejszego Paktu uznają prawo każdego do odpowied- niego poziomu życia dla niego samego i jego rodziny, włączając w to wy- żywienie, odzież i mieszkanie, oraz do stałego polepszania warunków by- towych. Państwa Strony podejmą odpowiednie kroki w celu zapewnienia realizacji tego prawa, uznając w tym celu zasadnicze znaczenie współpra- cy międzynarodowej, opartej na zasadzie dobrowolności.

 

2.      Państwa Strony niniejszego Paktu, uznając podstawowe prawo każdego do wolności od głodu, podejmą, indywidualnie i w drodze współpracy międzynarodowej, niezbędne kroki, włączając w to konkretne programy potrzebne w celu:

(a) ulepszenia metod produkcji, konserwacji i dystrybucji żywności przez pełne wykorzystanie wiedzy technicznej i naukowej, przez rozpo- wszechnianie wiedzy o zasadach żywienia oraz przez rozwijanie lub re- formowanie systemów rolnych w taki sposób, aby osiągnąć najbardziej sprawny rozwój i wykorzystanie zasobów naturalnych;

(b) zapewnienia sprawiedliwego podziału światowych zasobów żywności stosownie do potrzeb, uwzględniając problemy krajów importujących i krajów eksportujących żywność.

 

Artykuł 12

 

1.      Państwa Strony niniejszego Paktu uznają prawo każdego do korzysta- nia  z  najwyższego  osiągalnego  poziomu  ochrony  zdrowia  fizycznego i psychicznego.

 

2.      Kroki, jakie Państwa Strony niniejszego Paktu powinny podjąć dla osią- gnięcia pełnego wykonania tego prawa, będą obejmowały środki ko- nieczne do:

(a) zapewnienia zmniejszenia wskaźnika martwych urodzeń i śmiertelno- ści niemowląt oraz do zapewnienia zdrowego rozwoju dziecka;

(b) poprawy  higieny  środowiska  i  higieny  przemysłowej  we  wszystkich aspektach;

(c) zapobiegania chorobom epidemicznym, endemicznym, zawodowym i innym oraz ich leczenia i zwalczania;

(d) stworzenia warunków, które zapewniłyby wszystkim pomoc i opiekę le- karską na wypadek choroby.

 

Artykuł 13

 

1.      Państwa Strony niniejszego Paktu uznają prawo każdego do nauki. Są one zgodne, że nauczanie powinno zmierzać do pełnego rozwoju osobowo- ści i poczucia godności ludzkiej i umacniać poszanowanie praw człowie- ka i podstawowych wolności. Są one również zgodne, że nauka powin- na umożliwiać wszystkim efektywny udział w wolnym społeczeństwie, rozwijać zrozumienie, tolerancję i przyjaźń między wszystkimi narodami i wszystkimi grupami rasowymi, etnicznymi lub religijnymi, jak również


 

popierać działalność Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz utrzy- mania pokoju.

 

2.      Państwa Strony niniejszego Paktu uznają, że w celu osiągnięcia pełnej re- alizacji tego prawa:

(a) nauczanie podstawowe będzie obowiązkowe, bezpłatne i dostępne dla wszystkich;

(b) nauczanie średnie w jego różnych formach, włączając w to średnie na- uczanie techniczne i zawodowe, będzie powszechnie dostępne dla wszystkich w wyniku zastosowania wszelkich odpowiednich środków, w szczególności stopniowego wprowadzania bezpłatnej nauki;

(c) nauczanie wyższe będzie w równym stopniu dostępne dla wszystkich na podstawie kryterium zdolności, w wyniku zastosowania wszystkich odpowiednich środków, w szczególności stopniowego wprowadzania bezpłatnej nauki;

(d) nauczanie elementarne będzie popierane lub rozwijane w możliwie największym stopniu dla osób, które nie otrzymały lub nie ukończyły pełnego wykształcenia podstawowego;

(e) rozwój systemu szkół wszystkich stopni będzie aktywnie kontynuowa- ny oraz będzie ustanowiony odpowiedni system stypendiów, a warunki materialne personelu nauczającego będą stale poprawiane.

 

3.      Państwa Strony niniejszego Paktu zobowiązują się do poszanowania wol- ności rodziców lub w odpowiednich przypadkach opiekunów prawnych, wyboru dla swych dzieci szkół innych niż szkoły założone przez władze publiczne, ale odpowiadających minimalnym wymaganiom w zakresie nauczania, jakie mogą być ustalone lub zatwierdzone przez Państwo, jak również zapewnienia swym dzieciom wychowania religijnego i moralne- go, zgodnie z własnymi przekonaniami.

 

4.      Żadne  postanowienie  niniejszego  artykułu  nie  będzie  interpretowane w sposób naruszający wolność osób i instytucji do tworzenia i prowadze- nia zakładów oświatowych, z zastrzeżeniem, że będą przestrzegane za- sady wymienione w ustępie 1 niniejszego artykułu i że nauka udzielana w tych zakładach będzie odpowiadać minimalnym wymaganiom, które mogą być ustalone przez Państwo.

 

Artykuł 14

 

Każde z Państw Stron niniejszego Paktu, które w chwili stania się Stroną nie było w stanie zapewnić na terytorium swej metropolii lub na innych teryto- riach podlegających jego jurysdykcji obowiązkowego i bezpłatnego naucza- nia podstawowego, zobowiązuje się w okresie dwóch lat opracować i przyjąć

 

 

 

szczegółowy plan działania w celu stopniowego wprowadzania w życie, w cią- gu rozsądnej liczby lat ustalonej w planie, zasady obowiązkowej, bezpłatnej nauki dla wszystkich.

 

Artykuł 15

 

1.      Państwa Strony niniejszego Paktu uznają prawo każdego do: (a) udziału w życiu kulturalnym;

(b) korzystania z osiągnięć postępu naukowego i jego zastosowań;

(c) korzystania z ochrony interesów moralnych i materialnych, wynikających z wszelkiej twórczości naukowej, literackiej lub artystycznej, której

jest autorem.

 

2.      Kroki, które Państwa Strony niniejszego Paktu podejmą w celu osiągnię- cia pełnej realizacji tego prawa, powinny obejmować środki niezbędne do ochrony, rozwoju i upowszechniania nauki i kultury.

 

3.      Państwa  Strony  niniejszego  Paktu  zobowiązują  się  do  poszanowania swobody koniecznej do prowadzenia badań naukowych i działalności twórczej.

 

4.      Państwa Strony niniejszego Paktu uznają korzyści, jakie wynikają z popie- rania i rozwijania kontaktów międzynarodowych i współpracy w dziedzi- nie nauki i kultury.

 

CZĘŚĆ IV

 

Artykuł 16

 

1.      Państwa Strony niniejszego Paktu zobowiązują się przedkładać, zgodnie z  niniejszą  częścią  Paktu,  sprawozdania  dotyczące  podjętych  środków oraz postępu dokonanego w zakresie przestrzegania praw uznanych w ni- niejszym Pakcie.

 

2.      a) Wszystkie sprawozdania będą przedkładane Sekretarzowi Generalne- mu Organizacji Narodów Zjednoczonych, który przekaże ich kopie Radzie Gospodarczej i Społecznej do rozpatrzenia, zgodnie z postanowieniami niniejszego Paktu;

b) Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych przekaże ponadto organizacjom wyspecjalizowanym kopie sprawozdań lub od- powiednich części sprawozdań Państw Stron niniejszego Paktu, które są jednocześnie członkami tych organizacji wyspecjalizowanych, w zakresie, w jakim te sprawozdania lub ich części odnoszą się do spraw należących do właściwości tych organizacji zgodnie z ich statutami.

 

Artykuł 17

 

1.      Państwa  Strony  niniejszego  Paktu  będą  dostarczały  swoje  sprawozda- nia stopniowo zgodnie z planem, który ustali Rada Gospodarcza i Spo- łeczna w ciągu roku od wejścia w życie niniejszego Paktu, po konsul- tacji z Państwami Stronami Paktu i zainteresowanymi organizacjami wyspecjalizowanymi.

 

2.      Sprawozdania mogą wskazywać na czynniki i trudności wpływające na stopień realizacji zobowiązań wynikających z niniejszego Paktu.

 

3.      W przypadku gdy jakiekolwiek z Państw Stron niniejszego Paktu dostar- czyło już uprzednio Organizacji Narodów Zjednoczonych lub jakiejkol- wiek z organizacji wyspecjalizowanych odpowiednich informacji, wystar- czy wyraźnie powołać się na te informacje bez potrzeby ich powtarzania.

 

Artykuł 18

 

Zgodnie z zobowiązaniami wynikającymi z Karty Narodów Zjednoczonych w  dziedzinie  praw  człowieka  i  podstawowych  wolności  Rada  Gospodarcza i Społeczna może zawierać porozumienia z organizacjami wyspecjalizowany- mi, dotyczące sprawozdań składanych przez nie Radzie z postępu dokonanego w dziedzinie przestrzegania postanowień niniejszego Paktu, należących do za- kresu ich działalności. Sprawozdania te mogą zawierać dane dotyczące decy- zji i zaleceń przyjętych przez właściwe organy organizacji wyspecjalizowanych w sprawie wykonania powyższych postanowień.

 

Artykuł 19

 

Rada Gospodarcza i Społeczna może przekazać Komisji Praw Człowieka, w celu zbadania i udzielenia zaleceń ogólnych lub w odpowiednich przypad- kach dla informacji, sprawozdania dotyczące praw człowieka, przedłożone przez Państwa, zgodnie z postanowieniami artykułów 16 i 17, oraz sprawozda- nia dotyczące praw człowieka, przedłożone przez organizacje wyspecjalizowa- ne, zgodnie z postanowieniami artykułu 18.

 

Artykuł 20

 

Państwa Strony niniejszego Paktu oraz zainteresowane organizacje wyspe- cjalizowane mogą przedstawić Radzie Gospodarczej i Społecznej uwagi do każ- dego zalecenia ogólnego, udzielonego zgodnie z postanowieniami artykułu

19, lub do wzmianki o takim zaleceniu ogólnym w sprawozdaniu Komisji Praw Człowieka lub innym dokumencie wymienionym w tym sprawozdaniu.

 

Artykuł 21

 

Rada Gospodarcza i Społeczna może przedkładać co pewien czas Zgroma- dzeniu Ogólnemu sprawozdania zawierające zalecenia ogólne oraz streszcze- nie informacji otrzymanych od Państw Stron niniejszego Paktu i organizacji wyspecjalizowanych w sprawie kroków podjętych oraz postępu uzyskanego w zakresie zapewnienia powszechnego przestrzegania praw uznanych w ni- niejszym Pakcie.

 

Artykuł 22

 

Rada Gospodarcza i Społeczna może zwrócić uwagę innych organów Or- ganizacji Narodów Zjednoczonych, ich organów pomocniczych i zaintereso- wanych organizacji wyspecjalizowanych, zajmujących się udzielaniem pomo- cy technicznej, na wszelkie sprawy wynikające ze sprawozdań wymienionych w tej części niniejszego Paktu, które mogłyby być pomocne tym organom w decydowaniu w zakresie ich właściwości co do celowości podjęcia między- narodowych środków mogących przyczynić się do skutecznego, stopniowego wprowadzania w życie niniejszego Paktu.

 

Artykuł 23

 

Państwa Strony niniejszego Paktu są zgodne, że międzynarodowa działal- ność w celu realizacji praw uznanych w niniejszym Pakcie obejmuje takie me- tody, jak: zawieranie konwencji, uchwalanie zaleceń, udzielanie pomocy tech- nicznej oraz organizowanie wspólnie z zainteresowanymi rządami spotkań regionalnych i technicznych dla konsultacji i badań.

 

Artykuł 24

 

Żadne z postanowień niniejszego Paktu nie może być interpretowane jako naruszające postanowienia Karty Narodów Zjednoczonych i statutów organi- zacji wyspecjalizowanych, określających obowiązki różnych organów Organi- zacji Narodów Zjednoczonych i organizacji wyspecjalizowanych odnośnie do spraw, których dotyczy niniejszy Pakt.

 

Artykuł 25

 

Żadne z postanowień niniejszego Paktu nie może być interpretowane jako naruszające przyrodzone prawo wszystkich narodów do pełnego i swobodne- go posiadania i użytkowania ich bogactw i zasobów naturalnych.

 

CZĘŚĆ V

 

Artykuł 26

 

1.      Niniejszy Pakt jest otwarty do podpisu dla wszystkich Państw członków Organizacji Narodów Zjednoczonych lub członków jakiejkolwiek orga- nizacji wyspecjalizowanej, a także dla wszystkich Państw stron Statutu Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości oraz wszystkich innych Państw zaproszonych przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych do stania się Stroną niniejszego Paktu.

 

2.      Niniejszy Pakt podlega ratyfikacji. Dokumenty ratyfikacyjne będą złożone Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

 

3.      Niniejszy Pakt jest otwarty do przystąpienia dla wszystkich Państw, o któ- rych mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu.

 

4.      Przystąpienia dokonuje się przez złożenie dokumentu przystąpienia Se- kretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

 

5.      Sekretarz  Generalny  Organizacji  Narodów  Zjednoczonych  zawiadomi wszystkie Państwa, które podpisały niniejszy Pakt lub do niego przystą- piły, o złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia.

 

Artykuł 27

 

1.      Niniejszy Pakt wejdzie w życie po upływie trzech miesięcy od daty złożenia Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych trzydzie- stego piątego dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia.

 

2.      W stosunku do każdego Państwa, które ratyfikuje niniejszy Pakt lub do niego przystąpi po złożeniu trzydziestego piątego dokumentu ratyfikacyj- nego lub dokumentu przystąpienia, wchodzi on w życie po upływie trzech miesięcy od daty złożenia przez to Państwo dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia.



Artykuł 28


Postanowienia niniejszego Paktu rozciągają się na wszystkie części Państw federalnych bez jakichkolwiek ograniczeń lub wyjątków.

 

Artykuł 29

 

3.      Każde z Państw Stron niniejszego Paktu może zaproponować poprawkę i zgłosić ją Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczo- nych. Sekretarz Generalny przekaże następnie każdą zaproponowaną po- prawkę Państwom Stronom niniejszego Paktu z prośbą o zawiadomienie go, czy wypowiadają się za zwołaniem konferencji Państw Stron w celu rozważenia i przegłosowania propozycji. Jeżeli przynajmniej jedna trze- cia Państw Stron wypowie się za zwołaniem takiej konferencji, Sekretarz Generalny zwoła ją pod auspicjami Organizacji Narodów Zjednoczonych. Każda poprawka przyjęta na konferencji większością głosów Państw Stron obecnych i głosujących zostanie przedłożona Zgromadzeniu Ogólnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych do zatwierdzenia.

 

4.      Poprawki wchodzą w życie po zatwierdzeniu przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych i przyjęciu przez dwie trzecie Państw Stron ni- niejszego Paktu zgodnie z ich procedurą konstytucyjną.

 

5.      Poprawki po wejściu w życie wiążą te Państwa Strony, które je przyjęły, podczas gdy inne Państwa Strony są nadal związane postanowieniami ni- niejszego Paktu oraz poprawkami, które przyjęły uprzednio.

 

Artykuł 30

 

Niezależnie od notyfikacji dokonanych zgodnie z artykułem 26 ustęp 5 Se- kretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych zawiadomi wszystkie Państwa, o których mowa w ustępie 1 wymienionego artykułu, o:

(a) podpisach, ratyfikacjach i przystąpieniach, zgodnie z artykułem 26;

(b) dacie wejścia w życie niniejszego Paktu zgodnie z artykułem 27 i dacie wejścia w życie poprawek zgodnie z artykułem 29.

 

Artykuł 31

 

1.      Niniejszy Pakt, którego teksty angielski, chiński, francuski, hiszpański i ro- syjski są jednakowo autentyczne, będzie złożony w archiwach Organizacji Narodów Zjednoczonych.


 

2.      Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych przekaże uwie- rzytelnione kopie niniejszego Paktu wszystkim Państwom, o których mowa w artykule 26. Na dowód czego niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni przez swoje Rządy, podpisali niniejszy Pakt, otwarty do podpisu w Nowym Jorku dnia

19 grudnia 1966 r.


 


 

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 13.09.2018r.
Stronę odwiedzono 16538175, aktualnie przegląda ją 7 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON