1 procent
zobacz >>>





Publikacje ONZ

KONWENCJA NR 159 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY DOTYCZĄCA REHABILITACJI ZAWODOWEJ I ZATRUDNIENIA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

 

przyjęta w Genewie w dniu 20 czerwca 1983 roku (Dz. U. z dnia 18 marca 2005 r.)


W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomości:

 

W dniu 20 czerwca 1983 r. została przyjęta w Genewie Konwencja Nr 159 Mię- dzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca rehabilitacji zawodowej i zatrudnie- nia osób niepełnosprawnych, w następującym brzmieniu:

 

Przekład

 

KONWENCJA Nr 159

dotycząca rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia osób

niepełnosprawnych

 

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,

 

  zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 1 czerwca 1983 r. na sześćdziesiątej dziewiątej sesji,

 

   biorąc pod uwagę istniejące normy międzynarodowe zawarte w Za- leceniu dotyczącym przystosowania i rehabilitacji zawodowej inwali- dów, z 1955 r., i w Zaleceniu dotyczącym roli poradnictwa i kształcenia zawodowego w rozwoju zasobów ludzkich, z 1975 r.,

 

  biorąc pod uwagę, że od czasu przyjęcia Zalecenia dotyczącego przy- stosowania i rehabilitacji zawodowej inwalidów, z 1955 r., nastąpił znaczny postęp w rozumieniu potrzeb rehabilitacji, w zakresie i orga- nizacji usług rehabilitacyjnych, a także w ustawodawstwie i praktyce wielu Członków w sprawach objętych powyższym Zaleceniem,

 

  zważywszy, że Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjedno- czonych ogłosiło rok 1981 Międzynarodowym Rokiem Osób Niepeł- nosprawnych pod hasłem „Pełne uczestnictwo i równość” i że ogólny Światowy Program Działania dotyczący osób niepełnosprawnych ma na celu zapewnienie skutecznych środków, na szczeblach międzyna- rodowym i krajowym, osiągnięcia „pełnego uczestnictwa” osób niepeł- nosprawnych w życiu społecznym i w rozwoju oraz „równości”,

 

  zważywszy, że rozwój ten uzasadnia przyjęcie nowych norm między- narodowych w tym przedmiocie, które uwzględniają, w szczególności, potrzebę zapewniania równości szans i traktowania wszystkich grup osób niepełnosprawnych, zarówno na obszarach wiejskich, jak i miej- skich, w dziedzinie zatrudnienia i integracji społecznej, postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski w sprawie rehabilitacji zawo- dowej, która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji,

 

  postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji mię- dzynarodowej, przyjmuje dnia dwudziestego czerwca tysiąc dziewięć- set osiemdziesiątego trzeciego roku następującą konwencję, która otrzymuje tytuł: Konwencja dotycząca rehabilitacji zawodowej i za- trudnienia osób niepełnosprawnych, z 1983 r.:

 

CZĘŚĆ I

Definicja i zakres stosowania

 

Artykuł 1

 

1.      Dla celów niniejszej konwencji określenie „osoba niepełnosprawna” ozna- cza osobę, której możliwości uzyskania i utrzymania odpowiedniego za- trudnienia oraz awansu zawodowego są znacznie ograniczone w wyniku ubytku zdolności fizycznych lub umysłowych, właściwie orzeczonego.

 

2.       Dla celów niniejszej konwencji każdy Członek uzna, że celem rehabilitacji zawodowej jest umożliwienie osobie niepełnosprawnej uzyskania i utrzy- mania odpowiedniego zatrudnienia, awansu zawodowego, aby w ten spo- sób ułatwić jej włączenie się lub ponowne włączenie się do społeczeństwa.

 

3.         Postanowienia  niniejszej  konwencji  będą  stosowane  przez  każdego Członka za pomocą środków właściwych dla warunków krajowych i zgod- nych z praktyką krajową.

 

4.        Postanowienia niniejszej konwencji mają zastosowanie do wszystkich grup osób niepełnosprawnych.

 

CZĘŚĆ II

Zasady polityki rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia osób

niepełnosprawnych

 

Artykuł 2

 

Każdy Członek, zgodnie z warunkami, praktyką i możliwościami krajowymi, opracuje i realizować będzie politykę krajową w dziedzinie rehabilitacji zawo- dowej i zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz będzie dokonywał jej okre- sowego przeglądu.

 

Artykuł 3

 

Polityka ta będzie zmierzała do zapewnienia, aby właściwe środki rehabi- litacji zawodowej były dostępne dla wszystkich grup osób niepełnospraw- nych, oraz do popierania możliwości zatrudnienia osób niepełnosprawnych na otwartym rynku pracy.

 

Artykuł 4

 

Polityka ta będzie oparta na zasadzie równości szans pracowników nie- pełnosprawnych i pracowników w ogóle. Będzie także przestrzegana zasada równości szans i traktowania niepełnosprawnych pracowników płci męskiej i żeńskiej. Specjalne pozytywne środki, zmierzające do zagwarantowania rze- czywistej równości szans i traktowania pracowników niepełnosprawnych i in- nych pracowników, nie będą uważane za dyskryminujące do tych ostatnich.

 

Artykuł 5

 

Realizacja tej polityki, włączając w to środki, jakie powinny być podejmowa- ne w celu popierania współpracy i koordynacji działań instytucji publicznych i prywatnych, zajmujących się rehabilitacją zawodową, będzie konsultowana z reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników. Będzie ona także konsultowana z reprezentatywnymi organizacjami osób niepełnospraw- nych i organizacjami działającymi na ich rzecz.

 

CZĘŚĆ III

Działania na szczeblu krajowym na rzecz rozwoju rehabilitacji

zawodowej i służb zatrudnienia osób niepełnosprawnych

 

Artykuł 6

 

Każdy Członek będzie podejmował, w drodze ustawodawstwa krajowego lub w każdy inny sposób zgodny z warunkami i praktyką krajową, wszelkie kro- ki, jakie mogą być niezbędne do wprowadzenia w życie artykułów 2, 3, 4 i 5 niniejszej konwencji.

 

Artykuł 7

 

Właściwe władze będą podejmować środki w celu utworzenia i oceny dzia- łania służb poradnictwa zawodowego, szkolenia zawodowego, pośrednictwa pracy, zatrudnienia i innych podobnych służb, umożliwiających osobom nie- pełnosprawnym uzyskanie i utrzymanie zatrudnienia oraz awans zawodowy; istniejące służby dostępne dla ogółu pracowników będą wykorzystywane, za- wsze, gdzie jest to możliwe i celowe, po niezbędnym ich przystosowaniu.

 

Artykuł 8

 

Podejmowane będą kroki w celu popierania tworzenia i rozwijania służb rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia osób niepełnosprawnych na obszarach wiejskich i w odosobnionych skupiskach ludności.

 

Artykuł 9

 

Każdy Członek będzie zmierzał do zapewnienia przeszkolenia i dostępności doradców oraz innego wykwalifikowanego personelu do spraw rehabilitacji za- wodowej, odpowiedzialnych za poradnictwo zawodowe, szkolenie zawodowe, pośrednictwo pracy i zatrudnienie osób niepełnosprawnych.

 

CZĘŚĆ IV Postanowienia końcowe

 

Artykuł 10

 

Dyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy zostanie poinformowa- ny o formalnych ratyfikacjach niniejszej konwencji w celu ich zarejestrowania.

 

Artykuł 11

 

1.      Niniejsza konwencja będzie obowiązywała tylko tych Członków Między- narodowej Organizacji Pracy, których ratyfikacje zostaną zarejestrowane przez Dyrektora Generalnego.

 

2.      Wejdzie ona w życie po upływie dwunastu miesięcy od daty zarejestro- wania przez Dyrektora Generalnego ratyfikacji niniejszej konwencji przez dwóch Członków.

 

3.      Następnie konwencja ta wejdzie w życie odnośnie do każdego Członka po upływie dwunastu miesięcy od daty zarejestrowania jego ratyfikacji.

 

Artykuł 12

 

1.      Każdy Członek, który ratyfikował niniejszą konwencję, może ją wypowie- dzieć po upływie dziesięciu lat od daty początkowego wejścia jej w życie, aktem przekazanym Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy i przez niego zarejestrowanym. Wypowiedzenie to nabierze mocy dopiero po upływie jednego roku od daty jego zarejestrowania.

 

2.      Każdy Członek, który ratyfikował niniejszą konwencję, a który w ciągu roku po upływie dziesięcioletniego okresu, wymienionego w poprzednim ustę- pie, nie skorzysta z prawa wypowiedzenia przewidzianego w poprzednim ustępie, będzie związany postanowieniami niniejszej konwencji na kolej- ny okres dziesięciu lat i następnie będzie mógł ją wypowiedzieć po upły- wie każdego okresu dziesięciu lat, z zachowaniem warunków przewidzia- nych w niniejszym artykule.

 

Artykuł 13

 

1.       Dyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy zawiadomi wszyst- kich Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy o zarejestrowaniu wszystkich ratyfikacji i aktów wypowiedzenia, przekazanych mu przez Członków Organizacji.

 

2.       Zawiadamiając Członków Organizacji o zarejestrowaniu drugiej zgłoszo- nej mu ratyfikacji, Dyrektor Generalny zwróci uwagę Członków Organiza- cji na datę wejścia w życie niniejszej konwencji.

 

Artykuł 14

 

Dyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy udzieli Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu zarejestrowania, zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych, wyczerpujących in- formacji o wszystkich ratyfikacjach i aktach wypowiedzenia, które zarejestro- wał zgodnie z postanowieniami poprzednich artykułów.

 

Artykuł 15

 

Rada Administracyjna Międzynarodowego Biura Pracy, w każdym przypad- ku, gdy uzna to za potrzebne, przedstawi Konferencji Ogólnej sprawozdanie ze stosowania niniejszej konwencji i rozpatrzy, czy należy wpisać do porządku dziennego Konferencji sprawę całkowitej lub częściowej jej rewizji.

 

Artykuł 16

 

1.      W razie przyjęcia przez Konferencję nowej konwencji wprowadzającej cał- kowitą lub częściową rewizję niniejszej konwencji i o ile nowa konwencja nie będzie stanowić inaczej:

(a) ratyfikacja  przez  Członka  nowej  konwencji  wprowadzającej  rewizję spowoduje z mocy samego prawa, bez względu na postanowienia arty- kułu 12 powyżej, natychmiastowe wypowiedzenie niniejszej konwencji z zastrzeżeniem, że nowa konwencja wprowadzająca rewizję wejdzie w życie,

(b) począwszy od daty wejścia w życie nowej konwencji wprowadzającej rewizję, niniejsza konwencja przestanie być otwarta do ratyfikacji przez Członków.

 

2.      Niniejsza konwencja pozostanie w każdym razie w mocy w swej formie i treści w stosunku do tych Członków, którzy ją ratyfikowali, a nie ratyfiko- wali konwencji wprowadzającej rewizję.

 

Artykuł 17

Teksty angielski i francuski niniejszej konwencji są jednakowo autentyczne. Powyższy tekst jest autentycznym tekstem konwencji, przyjętej należycie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy na jej sześćdziesiątej dziewiątej sesji, która odbyła się w Genewie i została ogłoszona za zamkniętą w dniu dwudziestego drugiego czerwca 1983 r. NA DOWÓD CZEGO w dniu dwudziestego drugiego czerwca 1983 r. złożyli

swe podpisy:

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

 

  została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z posta- nowień w niej zawartych, jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,  będzie niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczy- pospolitej Polskiej.

 

Dano w Warszawie dnia 4 listopada 2004 r.


Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 17.01.2018r.
Stronę odwiedzono 15291353, aktualnie przegląda ją 6 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON