1 procent
zobacz >>>





Publikacje ONZ

DEKLARACJA PRAW OSÓB Z UPOŚLEDZENIEM UMYSŁOWYM

 

przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 20 grudnia 1971 roku (Rezolucja 2856 (XXVI)


Zgromadzenie Ogólne

 

Pamiętając o zobowiązaniu Państw Członkowskich Narodów Zjednoczo- nych, zgodnym z Kartą Narodów Zjednoczonych, do podejmowania (wspólnie oraz każde we własnym zakresie przy współpracy z Organizacją Narodów Zjed- noczonych) starań o zapewnienie wyższej stopy życiowej, pełnego zatrudnie- nia oraz warunków ekonomicznego i społecznego postępu i rozwoju.

Potwierdzając wiarę w prawa człowieka i podstawowe wartości oraz zasady pokoju, godności i wartości każdej jednostki, jak również sprawiedliwości spo- łecznej, proklamowane w Karcie Narodów Zjednoczonych.

Przypominając zasady Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzyna- rodowych Konwencji dotyczących Praw Człowieka, Deklaracji Praw Dziecka oraz ustalone już normy postępu społecznego zawarte w statutach, porozu- mieniach, konwencjach i zaleceniach Międzynarodowej Organizacji Pracy, Or- ganizacji Oświatowej, Naukowej i Kulturalnej Narodów Zjednoczonych (UNE- SCO), Światowej Organizacji Zdrowia i Funduszu Pomocy Dzieciom Narodów Zjednoczonych (UNICEF) i innych zainteresowanych organizacji.

Podkreślając, że Deklaracja Postępu Społecznego i Rozwoju proklamowała konieczność ochrony praw i zapewnienia pomocy społecznej i rehabilitacji dla osób fizycznie i umysłowo upośledzonych.

Świadome konieczności pomocy dla osób z upośledzeniem umysłowym w rozwijaniu ich zdolności i możliwości w różnych dziedzinach działania oraz potrzeby tworzenia warunków umożliwiających tym osobom ich integrację w normalnym życiu możliwie w największym stopniu.

Zdając sobie sprawę, że niektóre państwa, na ich obecnym poziomie rozwo- ju, mogą poświęcić na ten cel tylko ograniczone wysiłki.

Proklamuje niniejszą Deklarację Praw Osób z Upośledzeniem Umysłowym i wzywa do Krajowej i Międzynarodowej działalności mającej na celu zapewnie- nie, że Deklaracja ta stosowana będzie jako powszechna podstawa i ramowe wytyczne ochrony tych praw:

 

1.      Osoba z upośledzeniem umysłowym ma, tak dalece, jak jest to możliwe, te same prawa, co inni ludzie;

 

2.      Osoba z upośledzeniem umysłowym ma prawo do odpowiadającej po- trzebom opieki lekarskiej i usprawniania fizycznego oraz do nauki, szkole- nia, rehabilitacji i poradnictwa w takim zakresie, aby umożliwić jej maksy- malny rozwój posiadanych uzdolnień i potencjalnych możliwości;

 

3.      Osoba z upośledzeniem umysłowym ma prawo do zabezpieczenia środ- ków utrzymania i godziwego poziomu życia. Ma ona prawo do wykony- wania pracy zarobkowej bądź innego pożytecznego zajęcia przy najpeł- niejszym wykorzystaniu jej uzdolnień;

 

4.      Kiedy tylko jest to możliwe, Osoba z upośledzeniem umysłowym powinna żyć razem z własną rodziną względnie z rodzina zastępcza i uczestniczyć w różnych formach życia społecznego. Rodzina, z którą zamieszkuje, po- winna otrzymywać pomoc. Jeżeli konieczne jest umieszczenie w zakładzie opiekuńczym, to warunki życia i otoczenie w tym zakładzie powinny być jak najbardziej zbliżone do warunków życia normalnego;

 

5.      Osoba z upośledzeniem umysłowym ma prawo do korzystania z pomo- cy opiekunów o odpowiednich kwalifikacjach, jeśli jest to wskazane do ochrony jej osoby i interesów;

 

6.      Osoba z upośledzeniem umysłowym ma prawo do ochrony przed wy- zyskiem nadużyciami i poniżającym traktowaniem. Osoba z upośledze- niem umysłowym postawiona w stan oskarżenia ma prawo do normal- nego postępowania sądowego z pełnym uwzględnieniem stopnia jej odpowiedzialności;

 

7.      Jeśli Osoba z upośledzeniem umysłowym nie jest w stanie ze względu na stopień swego upośledzenia prawidłowo korzystać ze swoich uprawnień, lub gdy konieczne jest ograniczenie lub pozbawienie jej części lub wszyst- kich uprawnień, to stosowane w tym przypadku postępowanie powinno zapewnić prawne środki ochrony osoby z upośledzeniem umysłowym przed możliwością jakichkolwiek form nadużyć. Postępowanie to opar- te być powinno na ocenie dojrzałości społecznej osoby z upośledzeniem umysłowym, dokonanej przez wykwalifikowanych specjalistów. Decyzje w sprawie ograniczenia lub pozbawienia uprawnień powinny być wery- fikowane w odpowiednich terminach i podlegać odwołaniu do wyższych instancji.


Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 14.12.2018r.
Stronę odwiedzono 16781107, aktualnie przegląda ją 8 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON