1 procent
zobacz >>>





Praca w ruchu ciągłym.

   Stan prawny na dzień 28 czerwca 2007 r.

   Opracowano na podstawie:
- Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jednolity: Dz.U.1998, Nr 21, poz. 94 z późn. zm.),
- M. T.Romer "Kodeks pracy. Komentarz", Wyd. II, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005.

   Praca w ruchu ciągłym jest jednym z systemów czasu pracy. Pracę w ruchu ciągłym charakteryzuje to, że proces pracy przebiega nieprzerwanie przez 24 godziny na dobę i 7 dni w tygodniu, w tym również w niedziele i święta. Ze względu na technologię produkcji oraz konieczność stałego zaspokajania potrzeb ludności praca nie może być wstrzymana.
   Czas pracy w ruchu ciągłym został w Kodeksie pracy uregulowany bardzo elastycznie. Elastyczne uregulowanie czasu pracy wynika z jednej strony z konieczności zapewnienia ciągłej i nieprzerwanej pracy zakładu pracy, z drugiej zaś z zapewnienia pracownikom wolnego dnia w tygodniu.
Czas pracy obowiązujący w tym systemie czasu pracy może zostać przedłużony do 43 godzin w ciągu tygodnia w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 tygodni, przy czym jednego dnia w niektórych tygodniach w tym okresie dobowy czas pracy może być przedłużony do 12 godzin (art.138 § 1 KP).
   Charakterystyczną cechą tego systemu czasu pracy jest brak ścisłej normy dobowej i tygodniowej czasu pracy. Jak wskazuje M. T. Romer, założeniem tego systemu czasu pracy jest, że praca powinna być wykonywana przez 8 godzin dziennie w systemie trzyzmianowym.
   Pomimo elastyczności normy dniowej i tygodniowej pracy w ruchu ciągłym, ściśle określony został maksymalny okres rozliczeniowy, w którym wydłużony (ponad 8 godzin w ciągu doby i ponad 43 godziny w ciągu tygodnia) czas pracy musi być wyrównany czasem wolnym od pracy. Termin, w którym musi to nastąpić, określony został na 4 tygodnie. Termin ten nie może być przedłużony, dopuszczalne jest natomiast ustalenie krótszego okresu rozliczeniowego.
   Pracownik wykonujący pracę w systemie czasu pracy w ruchu ciągłym ma prawo do dodatkowego wynagrodzenia. Za każdą przepracowaną godziną ponad 8 godzin na dobę, w dniu wykonywania pracy w czasie pracy przedłużonym do 12 godzin, pracownikowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenia. Obok normalnego wynagrodzenia przysługuje dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia. Dodatek ten wynika z osobistego zaszeregowania pracownika, które określone zostało określoną stawką godzinową lub miesięczną. W przypadku, gdyby taki składnik nie został wyodrębniony, pracownik ma prawo do 60% wynagrodzenia za pracę ponad 8 godzin na dobę.
   Na zakończenie warto jeszcze wskazać na wyrok Sądu Najwyższego, który określił, co decyduje za uznaniem, że praca wykonywana jest w systemie pracy w ruchu ciągłym.
   Sad Najwyższy stanął na stanowisku, że: "O tym, czy paca ma charakter pracy w ruchu ciągłym, nie decyduje ani zakres wykorzystania mocy produkcyjnych zakładu, ani możliwości produkcyjnych pracownika, lecz okoliczności, czy wykonywanie pracy przez 24 godziny na dobę i przez7 dni w tygodniu jest konieczne z punktu widzenia zabezpieczenia prawidłowego procesu produkcyjnego oraz prawidłowej działalności urządzeń produkcyjnych." (Wyrok SN z dnia 29 września1975 r., I PRN 23/75, OSNCP 1980, Nr 6, poz. 144).

Katarzyna Ostalecka - Prawnik
 

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 11.09.2019r.
Stronę odwiedzono 17953540, aktualnie przegląda ją 7 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON