1 procent
zobacz >>>





Świadczenia z tytułu choroby i macierzyństwa na terenie w UE

   Artykuł ten kontynuuje poprzedni i poświęcony jest specyficznym sytuacjom wypłacania zasiłku chorobowego i macierzyńskiego.
Wszystkie kraje Unii Europejskiej oraz kraje Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z którymi Unia ma umowę o swobodnym przepływie osób, towarów i kapitału mają świadczenia z tytułu choroby i macierzyństwa. Zasady ich przyznawania, naliczania i wypłacania określa wewnętrzne prawo każdego z nich. Jednocześnie w Unii obowiązują postanowienia nadrzędne, które koordynują całą sferę tych świadczeń. Dzięki tej koordynacji, jeżeli osoba wyjedzie np.: do Wielkiej Brytanii i zatrudni się u tamtejszego pracodawcy, lub otworzy tam firmę, nie traci prawa do świadczeń. W przypadku choroby lub urodzenia dziecka, odpowiednia instytucja ubezpieczeniowa w kraju, w którym osoba pracuje, wyliczy i wypłaci odpowiednie kwoty według przepisów obowiązujących w tym kraju.
   Polskie przepisy uzależniają prawo do świadczeń chorobowych od stażu ubezpieczeniowego bez znaczenia ile czasu i gdzie osoba mieszkała, ale ZUS lub pracodawcy ustalając prawo do zasiłku chorobowego muszą zaliczyć zamieszkiwanie w innym państwie, jeśli tam prawo do tych świadczeń zależy od okresu zamieszkiwania na jego terytorium, a ubezpieczony starający się o świadczenie ma za krótki okres ubezpieczenia w Polsce.
   Przepisy mogą uzależniać prawo do świadczeń w razie choroby lub macierzyństwa od tego, jak długo osoba pracuje (czyli od tego, czy jest ubezpieczona) lub jak długo osoba mieszka na terytorium danego państwa. Warto więc sprawdzić, czy w kraju, w którym osoba pracuje lub ma zamiar pracować liczy się staż pracy czy pobyt. W Unii obowiązuje zasada sumowania okresu pracy, co umożliwia przyznanie świadczeń, nawet jeśli osoba ma w danym państwie za krótki staż pracy lub pobyt.
   Jeżeli osoba pracowała za granica i stara się o polskie świadczenie - do okresu ubezpieczenia wymaganego do nabycia prawa do zasiłku chorobowego, zalicza się okresy ubezpieczenia w innych krajach, o ile przerwa w ubezpieczeniu nie przekracza 30 dni. W razie dłuższej przerwy zalicza się je tylko wtedy, gdy przerwa była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym, służba wojskową.
   Jeśli osoba była pracownikiem sezonowym i chce doliczyć ten okres - musi przedstawić swoją umowę o pracę, poświadczoną przez urząd zatrudnienia państwa członkowskiego, na którego terytorium pracowała oraz zaświadczenie potwierdzające okresy zatrudnienia - na formularzu E 104.
   Poniżej przedstawiona jest lista dokumentów wymaganych do ubiegania się o poszczególne świadczenia:

   Instytucje, do których osoby powinny zwracać się o przyznanie świadczenia w Polsce to pracodawcy zobowiązani do wypłacania swoim pracownikom świadczeń w razie choroby lub macierzyństwa, oddziały ZUS (www.zus.pl), oraz KRUS (www.krus.pl).
   Instytucja informująca o przysługujących prawach oraz obowiązkach w Polsce i na terenie UE to Ministerstwo Polityki Społecznej (www.mps.gov.pl).

Marcin Młynarczyk - Doradca zawodowy

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 18.10.2019r.
Stronę odwiedzono 18104198, aktualnie przegląda ją 5 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON