KOMUNIKAT

Uprzejmie informujemy, że 21 czerwca 2019 roku Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi mieszcząca się przy ul. Krochmalnej 13/1 w Lublinie będzie nieczynna. Za utrudnienia przepraszamy.

1 procent
zobacz >>>





Potrzeba wsparcia rodziców mających dziecko niesłyszące

 "Nie głos, ale słowo jest prawdziwym problemem niesłyszących"
R. O. Cornett

   Jak powszechnie wiadomo - porozumiewanie się z osobami niesłyszącymi stanowi duży problem społeczny. Brak wsparcia ze strony wyrozumiałych ludzi słyszących, nie rozwiązuje problemów. Pozostanie zawsze izolacja, bariera językowa, ograniczony dostęp do języka i kultury.    Można jednak, a nawet należy, zmniejszać i w miarę możliwości usuwać te bariery.
   Chcąc stworzyć osobie niesłyszącej warunki prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie, należy zwrócić uwagę na problematykę autentycznego wsparcia. Kazimiera Krakowiak w swoim artykule "O potrzebie pomocy dla rodzin wychowujących dzieci z uszkodzeniami słuchu" próbowała uzasadnić potrzebę wsparcia dla tych rodzin. Rodzina stanowi pierwotną komórkę w społeczeństwie. To od niej zależy jak dziecko się rozwija, to od nich będzie zależała przyszłość dziecka. Wsparcie, według autorki, zależy nie tylko od specjalistów, ale także ze strony całych środowisk społecznych, wolontariuszy, życzliwych ludzi i instytucji. Otrzymując wsparcie i jednocześnie możliwość porozumiewania się z innymi, osoba niesłysząca ma szansę na rozwój duchowy, może poznać to, co istnieje w świecie dźwiękowym, poznaje lepiej całe swoje otoczenie. Jest to warunkiem pełnego rozwoju osób niesłyszących.
   Początkowo, po otrzymaniu diagnozy i zrozumieniu tego, że dziecko nie słyszy, rodzice doznają szoku i nie są w stanie zaakceptować tej informacji. Nie słyszeć - nie znaczy jednak - nic nie słyszeć. Powszechne jest stwierdzenie, że osoba, która nie słyszy jest "głucha jak pień". To zafałszowany stereotyp. Osoby niesłyszące słyszą, ale mają ograniczony dostęp do świata dźwiękowego. Słyszą jedynie głośne dźwięki takie jak huki, trzaski, czy głośne hałasy. Niesłyszący mają także zdolność wyczuwania wibracji na ciele, czują dźwięki - "słyszą ciałem", itp.
   Negatywne przeżycia rodziców brak motywacji i chęci wspierania dziecka może doprowadzić do wtórnego zagrożenia dla rozwoju dziecka. Potrzebna jest interwencja psychologiczna, pedagogiczna, a także logopedyczna. Ważne, aby jak najwcześniej spieszyć dziecku z pomocą. Po otrzymaniu diagnozy, rodzice często wiele czasu spędzają na poszukiwaniu różnych specjalistów. Żyją z nadzieją, że można wyleczyć dziecko z głuchoty, korzystają z ofert uzdrowicieli, próbują leczenia farmakologicznego, itp. Zanim uświadomią sobie, że jedynym wyjściem jest długa rehabilitacja, i że nie można przywrócić dziecku słuchu, mija wiele czasu. A jest to czas niezmiernie ważny dla rozwoju różnych sfer dziecka. Może się zdarzyć, że dziecko ma zahamowany rozwój poznawczy, emocjonalny, jest niepokojone. Kolejne badania i próby terapii pogłębiają stres dziecka, dając przy tym niewielkie rezultaty. Los dziecka zależy więc od specjalistów, z których pomocy korzysta rodzina.
   Osamotnienie rodziny, brak wiedzy na temat uszkodzeń słuchu, nieumiejętność znalezienia wsparcia, poczucie bezsensu, bezradności, może powodować poważne konsekwencje dla rozwoju dziecka - przede wszystkim może zakłócić komunikację dziecka z rodzicami. Dziecko nie ma szans na prawidłowy rozwój i często nie jest odpowiednio przygotowane do życia społecznego. Zwiększa się bariera językowa i trudności dostępu do kultury. Z medycznego i wychowawczego punktu widzenia, należy jak najszybciej interweniować. Ważne, by zaspokoić potrzebę komunikowania się oraz jak najwcześniej zaopatrzyć dziecko w protezy (aparat słuchowy, implant ślimakowy - najlepiej już w 6 miesiącu życia dziecka). Kolejnym etapem jest intensywnie prowadzona rehabilitacja. Cytując autorki stwierdzamy, że wystarczy "rozbić szklany klosz ciszy", aby dziecko mogło się rozwijać psychicznie i emocjonalnie, aby nie zostało zamknięte w swoim wnętrzu.
   Pozytywna postawa rodziców jest bardzo ważna, daje bowiem możliwość prawidłowej komunikacji z dzieckiem, buduje dobrą relację między rodzicem a dzieckiem niesłyszącym.
   Wsparcie polega przede wszystkim na zrozumieniu problemu osób niesłyszących, na pozytywnym stosunku do nich. Bardzo ważna jest chęć słuchania, a za nią idzie nauka umiejętności porozumiewania się z osobą niesłyszącą. W komunikacji najważniejsza jest cierpliwość, wymaga ona często ogromnego wysiłku.
   Rodzicom dzieci niesłyszących i osobom, które mają kontakt z ludźmi z uszkodzonym słuchem polecam pogłębienie lektury na temat tego problemu. Niezwykle istotne jest także nawiązywanie kontaktu z placówkami oferującymi wsparcie osobom niesłyszącym i ich rodzinom.

   Krakowiak K. (2006): Studia i szkice o wychowaniu dzieci z uszkodzeniami słuchu, KUL, Lublin.

Informacje dotyczące pomocy osobom z uszkodzonym słuchem i ich rodzinom można uzyskać na stronie http://www.fundacjagrupytp.pl/nasze_inicjatywy_st_opis.php?catId=151

1. Klinika Otolaryngologii AM, ul. Chodźki 2, 20-093 Lublin, tel.: 081 718 55 81 Ewa Kurkowska;
2. Zespół Poradni nr 3 - Specjalistyczna Poradnia Wczesnej Diagnozy i Rehabilitacji, ul. Młodej Polski 30, 20-863 Lublin, tel.: 081 741 09 30;
3. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci i Młodzieży Niesłyszącej i Słabo Słyszącej, ul Lucyny Herc 4, 20-328 Lublin, tel.: 081 744 19 13.

Ewa Dragan - Tłumacz języka migowego

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 17.06.2019r.
Stronę odwiedzono 17568430, aktualnie przegląda ją 6 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON