1 procent
zobacz >>>





Ze swej natury jesteśmy odporni na traumę.

   Rozmawiając z setkami osób, które przychodzą do nas z oczekiwaniem pomocy w znalezieniu pracy, miałam okazję wysłuchać wiele dramatycznych historii ich życia. Niepełnosprawność zwykle wiąże się z doświadczeniem zdarzeń wywołujących cierpienie. Nie tylko zdarzeń związanych z chorobą czy utratą sprawności fizycznej, ale też wydarzeń, które towarzyszą lub poprzedzają niepełnosprawność: zmianach w kontaktach społecznych, utratą pracy, traumatycznymi wydarzeniami rodzinnymi np.: śmierć bliskiej osoby, rozwód, odejście dzieci, itp. Wysłuchanie tych wszystkich historii życia, ale też, a może przede wszystkim własne przeżycie choroby o dość dramatycznym przebiegu nasunęło mi wniosek, że człowiek jako gatunek homo sapiens jest ze swej natury odporny na wydarzenia traumatyczne.
   Na jaki stres człowiek był narażony 10 tyś. lat temu? Każda podstawowa czynność taka jak zdobycie posiłku, przygotowanie jedzenia, przemieszczanie się, sen wiązała się z utratą życia. Śmierć była na porządku dziennym, ale mimo to człowiek jako gatunek w największych traumatycznych warunkach przetrwał i opanował ziemię. Z natury jesteśmy odporni na traumę i na katastrofy. To nasza kultura uczy nas stresu i powoduje, że zaczynamy wierzyć, że nie poradzimy sobie z tragicznym wydarzeniem życiowym.
   Kiedy znajdujemy się w szpitalu, bo właśnie mieliśmy wypadek samochodowy, złamaliśmy kręgosłup, straciliśmy rękę, mamy raka, zawał, udar mózgu czy też jest to inna przyczyna, to często będą nam przychodzić myśli, które mają niewiele wspólnego z poprawą jakości naszego życia: "Dlaczego ja?", "Nie chcę być do końca życia kaleką", "Nie chcę tak żyć, chcę umrzeć", "Jestem ciężarem dla innych". Ciężko w takim momęcie zrozumieć, że to zdarzenie jest sygnałem do dokonania zmian w życiu. Już 7 tyś. lat temu w Indiach w pismach wedyjskich napisano, aby traktować chorobę jak błogosławieństwo, ponieważ mówi nam ona gdzie nasze życie jest zachwiane. Aby to zaobserwować możemy przyjrzeć się sobie, kiedy chorujemy. Nawet drobne przeziębienie pokazuje nam, w którym miejscu nasze życie jest zachwiane. Zwykle wtedy dopadają nas wirusy, kiedy bierzemy na siebie zbyt dużo obowiązków, przemęczamy się i nie słuchamy sygnałów, które wysyła nam nasz organizm.
   Kiedy już minie pierwszy ból związany z traumatycznym przeżyciem warto ustawić niepełnosprawność w nowym świetle. Zacząć postrzegać ją raczej w kategoriach zadania czy wyzwania niż tylko zagrożenia. Sama sytuacja choroby jest sygnałem do zmian, jakie powinniśmy poczynić. Sygnał ten zwykle stanowi wezwanie i okazję do osobistego rozwoju. Dla wielu ludzi, którzy przeszli w swoim życiu traumatyczne zdarzenie związane z utratą zdrowia zaczęli postrzegać je jako wezwanie do osobistej przemiany. Przemiana ta wykracza poza sferę nawyków zdrowotnych i dotyczy też zmiany postaw życiowych oraz obrazu samego siebie. Trudne doświadczenie jest często punktem zwrotnym w życiu. Powoduje ono zastąpienie nieefektywnych i nieadekwatnych sposobów postępowania zdrowszymi i skuteczniejszymi metodami pielęgnowania relacji międzyludzkich, uszanowania dziedzin, do których czuje się powołanie, oraz poszukiwanie wzrostu duchowego.
   Droga do poprawy jakości życia mimo niepełnosprawności zaczyna się, gdy przestajemy pytać "Dlaczego?", a zaczynamy zwracać uwagę na pytanie "W jakim celu?, Po co?", czyli innymi słowy "Jak mogę sprawić, by to doświadczenie przyniosło korzyści mnie, innym i światu?".
Wychodzenie z niepełnosprawności (także tej mentalnej) jest też powrotem do naszej prawdziwej natury, a naturą naszą jest angażowanie się w aktywności, które przynoszą radość, głębokie spełnienie, spokój umysłu i zwiększają nasze poczucie sensu w życiu

Justyna Grabek-Kozera - Rejestrator Agencji Zatrudnienia, 03.08.2006r

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 18.01.2019r.
Stronę odwiedzono 17068283, aktualnie przegląda ją 8 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON