1 procent
zobacz >>>





Osoby niesłyszące tańczą!

   Taniec dla osób niesłyszących? To nie możliwe! Przecież nie słyszą! Nie umieją tańczyć przy muzyce! To są częste typowe wypowiedzi osób słyszących. I do tego jeszcze patrzą dziwnie na tych z niepełnosprawnością słuchową. Co tu dziwnego jest, że nie mogą tańczyć? Nie słyszą owszem i to jest ich droga do przebycia. Nic dziwnego - mają bardzo dobre i wrażliwe zmysły takie jak wzrok - spostrzegawczość, koncentracja uwagi, czucie - bas, rytmy i tempo. Nie muszą usłyszeć muzyki, wystarczy im dyrygent, patrzenie na instruktora, jakie jest tempo i rytm - nie stanowi tu bariery. Głośna muzyka - głośniki na podłodze przybierają czucie basu od podłogi po nogach i klatki piersiowej. Osoba z głębokim niedosłuchem właśnie w ten sposób odbiera muzykę. Natomiast osoba z niewielkim niedosłuchem może odbierać przez drogę dźwiękową do ucha za pomocą aparatu słuchowego.
   W tańcu osoba niesłysząca chce próbować swoich sił, jest niepowstrzymana w duszy, tętno miłości - ma w sobie coś, czego nie potrafi wyrazić słowami, w sobie czuje muzykę jak każdy pełnosprawny.

Wypowiedzi niesłyszących, po co i dlaczego chcą tańczyć?

   W szkołach specjalnych organizowane są kółka taneczne. Młodzież występuje na uroczystościach wewnątrzszkolnych lub pozaszkolnych - występy integracyjne, konkursy między sobą. Po skończeniu szkoły powstaje problem - nie mają szansy dalej się kształcić swoich umiejętności i rozwijać swoich wartości. Dlatego często pojawiają się wypowiedzi osób niesłyszących, którzy skończyli szkołę: "Lubię tańczyć, ale nie mam gdzie i jak. Próbowałam pójść na kurs tańca, ale instruktor nie bardzo chciał mnie przyjąć, boi się, że nie potrafię i nie wie jak ma mnie nauczyć tańczyć. Nie wyobraża sobie, żeby osoba niesłysząca tańczyła. Ciężko jest żyć, jeśli się nie słyszy". Nieraz już to słyszałam i spotkałam wiele takich osób.

   Jak tu widać, problemem jest tu bariera komunikacyjna, lęk, brak informacji na temat osób niesłyszacych, tego jakie mają możliwości, szanse, co potrafią, a czego nie, niemożność uwierzenia w zdolności takich osób. Takie osoby czują się dyskryminowane. Ze strony instruktora potrzebna jest chęć zobaczenia, chęć zrozumienia, chęć ich nauczania i poznania samego siebie oraz spróbować nawiązać kontakt z takimi osobami, a co ważne dla nas uwierzyć, że to potrafią a tym bardziej przekroczyć próg bariery. Otwórz ręce i serce a świat będzie wydawał się barwniejszy i sensowny!!!

Ewa Dragan - Tłumacz języka migowego

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 06.11.2019r.
Stronę odwiedzono 18200468, aktualnie przegląda ją 7 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON