1 procent
zobacz >>>





Publikacje ONZ

KONWENCJA PRAW OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH cz2

Artykuł 32

Współpraca międzynarodowa

 

1. Państwa-Strony  uznają  wagę  współpracy  międzynarodowej  i  promocji współpracy międzynarodowej, mającej na celu wsparcie wysiłków na pozio- mie poszczególnych krajów ukierunkowanych na realizację celów niniejszej Konwencji, oraz podejmą stosowne i skuteczne działania w tym względzie, wspólnie z międzynarodowymi i regionalnymi organizacjami oraz organiza- cjami funkcjonującymi w ramach społeczeństwa obywatelskiego, a w szcze- gólności z organizacjami osób niepełnosprawnych. w zakres tych działań mogą wchodzić, między innymi:

(a) Działania mające na celu zagwarantowanie, iż międzynarodowa współ- praca, w tym międzynarodowe programy rozwoju, nie będzie wykluczać osób niepełnosprawnych i będzie dla nich dostępna;

(b) Umożliwienie i wsparcie budowania potencjału, w tym poprzez wymia- nę i dzielenie się informacjami, doświadczeniami, programami szkole- niowymi i najlepszymi praktykami;

(c) Ułatwianie współpracy w dziedzinie badań i dostępu do wiedzy nauko- wej i technicznej;

(d) Udzielanie pomocy technicznej i ekonomicznej, w tym poprzez ułatwie- nie dostępu do technologii i dzielenie się dostępnymi i pomocniczymi technologiami, oraz poprzez transfer technologii.

 

2. Postanowienia niniejszego artykułu pozostają bez uszczerbku dla zobowią- zań podjętych w ramach niniejszej Konwencji przez każde z Państw-Stron.

 

Artykuł 33

Wdrożenie i monitoring na szczeblu krajowym

 

1. Państwa-Strony, zgodnie z własnym systemem organizacyjnym, desygnują co najmniej jedną komórkę w strukturach rządowych do spraw związanych z wdrożeniem niniejszej Konwencji, oraz rozważą ustanowienie lub desygna- cję mechanizmu koordynacyjnego w ramach rządu, który ułatwi powiązane działania w różnych sektorach i na różnych szczeblach.

 

2. Państwa-Strony, zgodnie ze swoim systemem prawnym i administracyjnym, będą utrzymywać, umacniać, desygnować lub ustanawiać w ramach swoich struktur, ramowy program działania, w tym co najmniej jeden niezależny me- chanizm, do promowania, ochrony i monitorowania działań wdrożeniowych niniejszej Konwencji. Desygnując lub ustanawiając taki mechanizm, Pań- stwa-Strony uwzględnią zasady odnoszące się do statusu i funkcjonowania krajowych instytucji do spraw ochrony i promowania praw człowieka.

 

3. Społeczeństwo  obywatelskie,  a  w  szczególności  osoby  niepełnosprawne i reprezentujące je organizacje, będzie zaangażowane w proces monitoro- wania wdrażania postanowień niniejszej Konwencji i będzie w nim w pełni uczestniczyć.

 

Artykuł 34

Komitet Praw Osób Niepełnosprawnych

 

1. Zostanie ustanowiony Komitet Praw Osób Niepełnosprawnych (zwany dalej Komitetem), który będzie spełniał poniżej wymienione funkcje.

2. W chwili wejścia w życie niniejszej Konwencji, Komitet będzie się składał z dwunastu ekspertów. Po dodatkowych sześćdziesięciu ratyfikacjach lub przystąpieniach do Konwencji, członkowsko w Komitecie zwiększy się o sze- ściu członków, osiągając maksymalną liczbę osiemnastu członków.

3. Członkowie Komitetu będą występować we własnym imieniu, oraz repre- zentować wysokie normy etyczne, kompetencje i doświadczenie w obszarze objętym niniejszą Konwencją. Przy nominacji swoich kandydatów, zachęca się Państwa-Strony do uwzględnienia postanowienia zawartego w artykule

4 ust.3 niniejszej Konwencji.

4. Członkowie Komitetu będą wybierani przez Państwa-Strony, z uwzględnie- niem zasady równomiernego podziału geograficznego, reprezentacji róż- nych form cywilizacji i głównych systemów prawnych, oraz zrównoważo- nej reprezentacji płci i uczestnictwa ekspertów wybranych spośród osób niepełnosprawnych.

 

5. Członkowie Komitetu będą wyłaniani w tajnym głosowaniu z listy osób no- minowanych przez Państwa-Strony będących ich obywatelami, na spotka- niach Konferencji Państw-Stron. Na tych spotkaniach, na których reprezen- tanci dwóch trzecich Państw-Stron będą stanowić kworum, do Komitetu zostaną wybrane te osoby, które otrzymają największą liczbę głosów i abso- lutną większość głosów przedstawicieli Państw-Stron obecnych i biorących udział w głosowaniu.

 

6. Wstępne wybory będą zorganizowane nie później niż sześć miesięcy po wej- ściu w życie niniejszej Konwencji. Przynajmniej cztery miesiące przed datą każdych wyborów, Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych, prześle list do Państw-Stron z zaproszeniem do przedstawienia nominacji w ciągu dwóch miesięcy. Sekretarz Generalny następnie przygotuje listę nominowa- nych tą drogą osób, w porządku alfabetycznym, z wyszczególnieniem Pań- stwa nominującego danego kandydata, a następnie przedłoży ją Państwom- Stronom niniejszej Konwencji.

 

7. Członkowie Komitetu będą wybierani na okres czterech lat. Członkom Ko- mitetu przysługuje prawo jednokrotnego ubiegania się o drugą kadencję. Jednakże kadencja sześciu z wszystkich członków wybranych w czasie pierw- szych wyborów zakończy się z upływem dwóch lat. Bezpośrednio po pierw- szych wyborach, nazwiska tych sześciu członków zostaną wyłonione w dro- dze losowania przez przewodniczącego spotkania, o którym mowa w ustępie

5 niniejszego artykułu.

 

8. Wybór kolejnych sześciu członków zostanie dokonany w ramach zwyczajnych wyborów, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami niniejszego artykułu.

 

9. W razie śmierci lub rezygnacji członka komisji, lub deklaracji z jego/jej strony, iż z jakiegoś powodu nie może już dłużej wykonywać swoich obowiązków, Państwo,  które  nominowało  tego  członka  wyznaczy  kolejnego  eksperta, który będzie posiadał wymagane kwalifikacje i spełniał wymagania określo- ne w postanowieniach niniejszego artykułu, aby sprawował tę funkcję do końca kadencji.

 

10. Komitet ustanowi własne procedury postępowania.

 

11. Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych zapewni odpowiedni perso- nel i udogodnienia konieczne do skutecznego sprawowania funkcji Komite- tu w ramach niniejszej Konwencji, oraz zwoła jego wstępne zebranie.

 

12. Za aprobatą Generalnego Zgromadzenia, członkowie Komitetu otrzyma- ją wynagrodzenie ze środków Narodów Zjednoczonych, na warunkach określonych przez Zgromadzenie, z uwzględnieniem wagi obowiązków Komitetu.

 

13.Członkom Komitetu będą przysługiwać udogodnienia, przywileje i immu- nitety takie, jakie przysługują ekspertom w trakcie misji na rzecz Narodów Zjednoczonych, określone w odpowiednich sekcjach Konwencji dotyczącej przywilejów i immunitetów Narodów Zjednoczonych.

 

Artykuł 35

Sprawozdania Państw-Stron

 

1. Każde Państwo-Strona przedłoży Komitetowi poprzez Sekretarza Generalne- go Narodów Zjednoczonych obszerne sprawozdanie dotyczące działań pod- jętych celem realizacji zobowiązań określonych niniejszą Konwencją oraz po- stępu, jaki się dokonał w Państwie-Stronie w rezultacie tych działań w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej Konwencji.

 

2. Następnie, Państwa-Strony będą przedkładać kolejne sprawozdania przynaj- mniej co cztery lata oraz na prośbę Komitetu.

 

3. Komitet   podejmie   decyzję,   co   do   wytycznych   stosownych   do   treści sprawozdań.

 

4. Państwo-Strona po przedłożeniu Komitetowi obszernego wstępnego spra- wozdania, nie jest zobowiązane do powtarzania informacji w nim zawartych w kolejnych sprawozdaniach. Przygotowując sprawozdania dla Komitetu, Państwa-Strony powinny stosować zasady jawności i uczciwości, oraz mieć wzgląd na postanowienie zawarte w artykule 4 ust. 3 niniejszej Konwencji.

 

5. Sprawozdania mogą wskazywać na trudności i czynniki oddziałujące na sto- pień realizacji zobowiązań podjętych w ramach niniejszej Konwencji.

 

Artykuł 36

Analiza treści sprawozdań

 

1. Treść każdego sprawozdania będzie dokładnie rozpatrywana przez człon- ków Komitetu, którzy będą formułować pod adresem Państw-Stron sugestie i ogólne zalecenia stosownie do treści sprawozdań. Państwo-Strona może odpowiedzieć na nie przesyłając informacje Komitetowi, jakie uważa za sto- sowne. Komitet może zwrócić się do Państw-Stron z prośbą o dalsze informa- cje odnośnie wdrożenia postanowień niniejszej Konwencji.

 

2. Jeśli Państwo-Strona znacznie przekroczy termin składania sprawozdania, Komitet może zawiadomić to Państwo o potrzebie dokonania wglądu w pro- ces wdrażania postanowień niniejszej Konwencji w tym Państwie, na pod- stawie dostępnych Komitetowi wiarygodnych informacji w razie, gdy spra- wozdanie nie zostanie złożone w ciągu trzech miesięcy po przesłaniu tego zawiadomienia. Komitet zaprosi Państwo-Stronę, o którym mowa, do uczest- nictwa w powyższej kontroli. w sytuacji, gdy Państwo-Strona przedłoży spra- wozdanie w odpowiedzi na zawiadomienie, wówczas zostaną zastosowane postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu.

 

3. Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych udostępni wszystkie sprawoz- dania Państwom-Stronom.

 

4. Państwa-Strony  udostępnią  sprawozdania  szerokiemu  ogółowi  w  swoich krajach oraz umożliwią dostęp do sugestii i ogólnych zaleceń poczynionych, co do treści tych sprawozdań.

 

5. Komitet, jeśli uzna to za właściwe, przekaże specjalistycznym agencjom, fun- duszom i programom Narodów Zjednoczonych, jak również innym kompe- tentnym organom, sprawozdania Państw-Stron, wraz z ewentualnymi spo- strzeżeniami i zaleceniami poczynionymi przez Komitet, aby odnieść się do zawartych w nich próśb o poradę techniczną lub pomoc.

 

Artykuł 37

Współpraca pomiędzy Państwami-Stronami a Komitetem

 

1. Każde Państwo-Strona będzie współpracować z Komitetem oraz udzielać po- mocy jego członkom w realizacji ich mandatu.

 

2. W  relacjach  z  Państwami-Stronami,  Komitet  będzie  uwzględniał  sposoby i metody umacniania zdolności Państw do wdrażania postanowień niniejszej Konwencji, w tym w drodze współpracy międzynarodowej.

 

Artykuł 38

Relacje Komitetu z innymi  organami dbając  o  skuteczne  wdrożenie  niniejszej  Konwencji  oraz,  aby  zachęcać  do współpracy międzynarodowej w sferze objętej niniejszą Konwencją:

(a) Specjalistyczne agencje i inne organy Narodów Zjednoczonych będą miały prawo do reprezentacji w sytuacji, gdy będzie rozpatrywane wdra- żanie tych postanowień Konwencji, które wchodzą w zakres ich man- datu. Komitet może zaprosić specjalistyczne agencje i inne kompetent- ne organy, gdy uzna to za właściwe, do udzielenia porady eksperckiej dotyczącej wdrażania postanowień Konwencji, wchodzących odpo- wiednio w zakres ich mandatu. Komitet może zaprosić specjalistyczne agencje i inne organy Narodów Zjednoczonych, aby przedstawiły spra- wozdania z wdrażania Konwencji w obszarach wchodzących w zakres ich działalności;

(b) Komitet, w ramach wypełniania swojego mandatu, będzie się konsulto- wać, jeśli będzie tak potrzeba, z innymi odpowiednimi organami powo- łanymi w drodze traktatów dotyczących praw człowieka, mając na celu osiągnięcie spójności ich wytycznych, sugestii i ogólnych zaleceń, aby uniknąć powielania i częściowego pokrywania się działań w ramach wy- pełniania swoich funkcji.

Artykuł 39

Sprawozdanie Komitetu

 

Komitet będzie przedstawiał sprawozdanie ze swojej działalności Zgromadze- niu Ogólnemu oraz Radzie Gospodarczej i Społecznej, co dwa lata, i będzie mógł formułować sugestie i ogólne zalecenia w oparciu o analizę sprawozdań i informacji otrzymanych od Państw-Stron. Te sugestie i ogólne zalecenia zosta- ną zawarte w sprawozdaniu Komitetu, wraz z komentarzami Państw-Stron, jeśli takie zaistnieją.

 

Artykuł 40

Konferencje Państw-Stron

 

1. Państwa-Strony będą odbywać regularne spotkania w ramach Konferencji Państw-Stron, aby rozważyć zagadnienia związane z procesem wdrażania ni- niejszej Konwencji.

 

2. Nie później niż w sześć miesięcy po wejściu niniejszej Konwencji w życie, Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych zwoła Konferencję Państw-Stron. Kolejne spotkania będą zwoływane przez Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych co dwa lata lub decyzją Konferencji Państw-Stron.

 

Artykuł 41

Depozytariusz

 

Depozytariuszem niniejszej Konwencji będzie Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych.

 

Artykuł 42

Podpis

 

Niniejsza Konwencja będzie otwarta do podpisu dla Państw-Stron i regional- nych organizacji integracyjnych w siedzibie Narodów Zjednoczonych w No- wym Jorku z dniem 30 marca 2007 r.

 

Artykuł 43

Zgoda na związanie się niniejszą Konwencją

 

Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji przez Państwa sygnatariuszy i formal- nemu zatwierdzeniu przez regionalne organizacje integracyjne. Każde Państwo i regionalna organizacja integracyjna, niebędące sygnatariuszami Konwencji, będą mogły do niej w dowolnym momencie przystąpić.

 

Artykuł 44

Regionalne organizacje integracyjne

 

1. „Regionalna organizacja integracyjna” oznacza organizację utworzoną przez suwerenne państwa danego regionu, której państwa należące do tego regio- nu przekazały kompetencje w zakresie spraw regulowanych niniejszą Kon- wencją. Organizacje te poinformują w swoich dokumentach, w których for- malnie zatwierdzą niniejszą Konwencję lub zadeklarują przystąpienie do niej, o stopniu swoich kompetencji w odniesieniu do kwestii regulowanych przez niniejszą Konwencję. Następnie zawiadomią depozytariusza o wszelkich zna- czących zmianach w zakresie swoich kompetencji.

 

2. Odniesienia do „Państw-Stron” w niniejszej Konwencji stosują się do takich organizacji w zakresie ich kompetencji.

 

3. Żadne dokumenty złożone przez regionalną organizację integracyjną nie będą brane pod uwagę dla celów artykułu 45 ust. 1 oraz artykułu 47 ust. 2 i 3.

 

4. Regionalne organizacje integracyjne, w zakresie swoich kompetencji, mogą skorzystać z prawa do głosowania na Konferencji Państw-Stron, z liczbą gło- sów równą liczbie swoich państw członkowskich, będących stronami niniej- szej  Konwencji.  Regionalna  organizacja  integracyjna  nie  może  korzystać z prawa głosu, jeśli skorzysta z niego któreś z jej państw członkowskich i vice versa.

 

Artykuł 45

Uprawomocnienie się Konwencji

 

1. Niniejsza Konwencja wejdzie w życie trzydziestego dnia po złożeniu dwu- dziestego dokumentu ratyfikacyjnego lub akcesyjnego.

 

2. Dla każdego Państwa lub regionalnej organizacji integracyjnej ratyfikujących, formalnie zatwierdzających lub przystępujących do Konwencji po złożeniu dwudziestego dokumentu ratyfikacyjnego lub akcesyjnego, Konwencja wej- dzie w życie trzydziestego dnia po złożeniu przez to Państwo lub organizację swojego dokumentu.

 

Artykuł 46

Zastrzeżenia

 

1. Nie dopuszcza się żadnych zastrzeżeń do niniejszego Konwencji, które są nie- zgodne z jej celem.

 

2. Zastrzeżenia mogą zostać wycofane w dowolnym momencie.

 

Artykuł 47

Poprawki

 

1. Każde  Państwo  może  zaproponować  dokonanie  poprawek  do  niniejszej Konwencji i przedłożyć ich propozycję Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych. Sekretarz Generalny przekaże proponowane poprawki Pań- stwom-Stronom z prośbą o powiadomienie o ich ewentualnym poparciu dla zwołania konferencji dla rozpatrzenia proponowanych poprawek i podjęcia decyzji, co do ich wprowadzenia. w przypadku, gdy w ciągu czterech miesię- cy od przekazania informacji o proponowanej poprawce, przynajmniej jed- na trzecia Państw-Stron będzie za zwołaniem konferencji, Sekretarz Gene- ralny zwoła konferencję pod auspicjami Narodów Zjednoczonych. Wszelkie poprawki przyjęte przez większość dwóch trzecich Państw-Stron, obecnych i biorących udział w głosowaniu, zostaną przedłożone przez Sekretarza Ge- neralnego Zgromadzeniu Ogólnemu do zatwierdzenia, a następnie do ak- ceptacji wszystkim Państwom-Stronom.

 

2. Poprawka  przyjęta  i  zatwierdzona  zgodnie  z  ust.  1  niniejszego  artykułu wejdzie w życie trzydziestego dnia po tym jak liczba złożonych dokumen- tów  potwierdzających  akceptację  poprawki  osiągnie  dwie  trzecie  liczby

 

Państw-Stron według stanu na dzień przyjęcia poprawki. Następnie, popraw- ka wejdzie w życie w każdym Państwie-Stronie trzydziestego dnia po złoże- niu przez te państwa swoich dokumentów akceptacyjnych. Poprawka będzie obowiązywać tylko w tych krajach, które ją zaakceptowały.

 

3. Jeśli Konferencja Państw-Stron w drodze konsensusu tak zdecyduje, popraw- ka przyjęta, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, który odnosi się wyłącz- nie do artykułu 34, 38, 39 i 40, wejdzie w życie dla wszystkich Państw-Stron trzydziestego dnia od momentu, gdy liczba dokumentów akceptacyjnych osiągnie dwie trzecie liczby Państw-Stron według stanu na dzień przyjęcia poprawki.

 

Artykuł 48

Wypowiedzenie

 

Państwo-Strona   może   wypowiedzieć   niniejszą   Konwencję   zawiadamiając o tym na piśmie Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych. Wypowie- dzenie nabiera mocy w rok od dnia otrzymania zawiadomienia przez Sekreta- rza Generalnego.

 

Artykuł 49

Przystępny format

 

Tekst niniejszej Konwencji będzie dostępny w przystępnych formatach.

 

Artykuł 50

Autentyczność tekstów

 

Teksty arabski, chiński, angielski, francuski, rosyjski i hiszpański niniejszej Kon- wencji są w równym stopniu autentyczne. Na dowód powyższego, niżej pod- pisani Pełnomocnicy, upoważnieni do tego przez rządy swoich krajów, złożyli podpisy pod niniejszą Konwencją.

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 29.10.2018r.
Stronę odwiedzono 16753540, aktualnie przegląda ją 9 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON